مقایسه مواد عایق رطوبتی و مهندسی سقف

با پیشرفت مداوم علم و فناوری، به عنوان یک مصالح ساختمانی سنتی، مصالح ضد آب ساختمان نیز با روند توسعه کم کربن و حفاظت از محیط زیست همگام شده و انواع مصالح ساختمانی جدید پدید آمده است. عملکرد ضد آب مصالح ضد آب ساختمان می تواند به طور موثری از مواد (سیمان و میله های فولادی) در برابر خوردگی محافظت کند و در نتیجه از تجاوز به فضای داخلی ساختمان جلوگیری کند. تاثیر خاصی بر صرفه جویی در مصرف انرژی و ایمنی ساختمان دارد.

انواع مختلفی از مواد عایق رطوبتی ساختمان وجود دارد و دامنه کاربرد آنها نسبتاً گسترده است. برخی از مواد عایق رطوبتی ساختمان برای توالت ها، بزرگراه ها و مکان های جمع آوری زباله مناسب هستند، در حالی که برخی دیگر برای پروژه های سقف سازی ساختمان مناسب هستند. برخی از مواد عایق رطوبتی ساختمان در زیر معرفی خواهند شد.

مهم ترین نوع محصول در بین مصالح ضد آب ساختمان، غشای ضد آب است که در این میان غشای ضد آب آسفالت اصلاح شده، سنتی تر است. عمدتاً در پشت بام ها استفاده می شود و همچنین به عنوان یک لایه ضد آب مقاوم در برابر سوراخ شدن ریشه (با بازدارنده های شیمیایی ریشه اضافه شده) برای سقف های کاشته شده استفاده می شود. روش اصلی ساخت مورد استفاده در غشاهای عایق رطوبتی آسفالتی اصلاح شده خارجی، نوع لمینت است که مقاومت خوبی در دمای بالا دارد. به منظور جلوگیری از آتش سوزی در کارگاه های ساختمانی، نوعی غشای عایق رطوبتی اصلاح شده آسفالتی خودچسب پدید آمده است. در شمال اروپا بسیار مورد استفاده قرار می گیرد و کاربردهای زیادی دارد. می توان از آن به عنوان بالشتک برای سقف های شیبدار استفاده کرد و برای عایق رطوبتی زیرزمینی و ... می توان از آن استفاده کرد.ممبران عایق رطوبتی لاستیکی EPDM در خارج از کشور کاربرد فراوانی دارد و نقش زیادی در کیفیت عایق رطوبتی سقف دارد و عملکرد محصول آن برتر است. با توجه به پیشرفت تکنولوژی اتصال، هزینه های نگهداری آن به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. غشای ضد آب PVC 40 سال است که در اروپا استفاده می شود. از مواد پلیمری برای افزایش پایداری استفاده می کند. غشای ضد آب پلی اولفین ترموپلاستیک نوع جدیدی از غشای جوشی است که می تواند اثر جزیره گرمایی شهری را کاهش دهد، قابل بازیافت است و دوام طولانی مدت دارد.

پوشش های ضد آب (از جمله اکریلیک، آسفالت لاستیکی، پلی اورتان و ...) نیز یکی از مواد ضد آب رایج در خارج از کشور هستند. در این میان پرکاربردترین پوشش ضد آب، پوشش ضد آب پلی اورتان است که می تواند در بسیاری از قسمت های ساختمان مانند زیرزمینی، پشت بام، لبه بام و غیره استفاده شود. نوع رایگان مواد عایق رطوبتی اکریلیک بیشترین کاربرد را در عایق رطوبتی دیوارهای خارجی دارند و بهترین اثر را دارند. پس از تمیز کردن ساده، بیشتر پوشش های اکریلیک را می توان مستقیماً روی غشای آسفالتی پوشانده شده اعمال کرد. برای محافظت از برخی سقف های فلزی می توانید رنگ اکریلیک الاستومری را انتخاب کنید که برای تعمیر سقف فلزی نیز قابل استفاده است. رنگ اکریلیک الاستومری توسعه یافته در ایالات متحده دارای ماندگاری طولانی است و مزایای صرفه جویی در انرژی خوبی دارد. بیشترین کاربرد در عایق رطوبتی زیرزمینی پوشش ضد آب سیمان پلیمری است و دفعات استفاده در نگهداری عایق رطوبتی زیرزمینی رتبه اول را دارد. پلیمرهای رایج مورد استفاده شامل EVA ارزان قیمت و امولسیون اکریلیک با اثر اصلاح خوب است.

مصالح آب بندی ساختمان از مصالح غیرقابل جایگزینی در ساخت پروژه های عایق رطوبتی مشترک هستند که در این میان ژاپن و آمریکا بیشتر از آنها استفاده می کنند. درزگیر سیلیکونی و درزگیر سیلیکونی اصلاح شده در بین درزگیرهای ساختمانی بیشترین مقاومت را در برابر گرما و سرما دارند و درزگیر سیلیکونی اصلاح شده مقاومت خوبی در برابر آب و هوا دارد و در ساختار پروژه های کرتین وال مدرن، اتصالات ساختمانی و پل ها استفاده می شود. هر دو به طور گسترده استفاده می شوند. درزگیر پلی اورتان به دلیل خاصیت ارتجاعی خوب معروف است و قیمت آن نسبتاً متوسط ​​است. چسبندگی خوبی به مواد پایه دارد و به طور گسترده استفاده می شود. درزگیرهای پلی اورتان شامل درزگیرهای رطوبت گیر یک جزئی و دو جزئی می باشد که به دلیل کارایی بالا و هزینه بالا کاربرد فراوانی دارند. سیلانت پلی سولفید دارای مقاومت عالی در برابر روغن، نفوذپذیری کم هوا و مقاومت در برابر حلال است. این به طور گسترده ای در عایق شیشه و مهندسی ترافیک استفاده می شود. با این حال، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش نسبتا ضعیف است و مقاومت آن در برابر آب و هوا نیز ضعیف است. همچنین درزگیرهای اکریلیک وجود دارد که عمدتاً محصولات امولسیونی آب هستند و برای درزبندی اجزای کوچک مناسب هستند.

مزایا و معایب فناوری مهندسی سقف عمدتاً جنبه هایی مانند صرفه جویی در انرژی، حفاظت از محیط زیست و ایمنی ساخت و ساز را منعکس می کند. بیشترین کاربرد در کشورهای خارجی سیستم های سقف تک لایه و سیستم های سقف کاشته می باشد.

سیستم سقف یک طرفه به سیستم سقفی اطلاق می شود که به صورت مکانیکی ثابت می شود و توسط سنگفرش و سقف خالی ساخته می شود و غشای ضد آب در معرض دید قرار می گیرد. سیستم سقف تک لایه نسبتا ایمن، قابل اعتماد، صرفه جویی در انرژی و سازگار با محیط زیست است و همچنین دارای عملکردهای ضد آب خاصی است. در کشورهای اروپایی و آمریکایی به ویژه ایالات متحده بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. سقف های تک لایه بیش از نیمی از سقف های شیب دار را تشکیل می دهند و هر سال بر تعداد آنها افزوده می شود. غشاهای عایق رطوبتی اکسپوز مانند غشاهای عایق رطوبتی پلی اولفین ترموپلاستیک و غشاهای عایق رطوبتی پلی وینیل کلراید تقریباً همیشه در سیستم های سقف تک لایه استفاده می شوند.

به منظور استفاده بهتر و منطقی تر از مساحت ساختمان، کاشت و سبز کردن ساختمان امروزه به یک فناوری نسبتاً مرسوم سیستم سقف تبدیل شده است. سیستم های سقف کاشت به طور گسترده ای در آلمان و ژاپن استفاده می شود. این ماده دارای الزامات بالایی در عملکرد و کیفیت مواد ضد آب است و مهارکننده های شیمیایی ریشه که به آنها اضافه شده است نیز در جهت سازگاری با محیط زیست توسعه می یابند.

سیستم های سقف منعکس کننده حرارت عموما سفید هستند و عمدتاً با انعکاس نور خورشید دمای سقف را کاهش می دهند. ایالات متحده نیازهای بالاتری برای سیستم های سقف بازتاب دهنده گرما دارد. امروزه خانه‌های نودل سرد (عمدتاً برای سقف‌های شیبدار مورد استفاده قرار می‌گیرند) به طور مداوم در حال تبلیغ هستند و از سوی دولت‌های کشورهای مختلف حمایت شده‌اند.