مقدمه ای بر عایق رطوبتی ساختمان

عایق رطوبتی ساختمان یک اقدام دفاعی است که برای جلوگیری از آسیب آب به ساختمان مانند سازه پوشش بیرونی و زیرزمین انجام می شود. شامل عملیات ساخت و ساز ضد آب و انتخاب مواد عایق رطوبتی است.
روش های رایج ساخت و ساز ضد آب دارای دو نوع ساخت و ساز ضد آب و مواد ضد آب هستند. عایق رطوبتی سازه ای برای دستیابی به هدف عایق رطوبتی با استفاده از شکل و دور متقابل خود جزء است. عمدتاً برای سقف خود عایق جزء و اتصال پانل دیوار بیرونی ساختمان پیش ساخته استفاده می شود. مواد ضد آب استفاده از آب غیرقابل نفوذ مواد برای پوشش و آب بندی اجزا و شکاف ها است. اغلب برای ضد آب سقف، دیوار بیرونی و زیرزمین استفاده می شود.
انواع مختلفی از مواد ضد آب وجود دارد، به طور عمده آسفالت، پلاستیک و لاستیک و بتن ضد آب. کویل ضد آب آسفالتین به طور گسترده در ساختمان های زیرزمینی، هیدرولیک، صنعتی و غیره استفاده می شود. مواد ضد آب پلاستیک و لاستیکی از جمله فیلم، پوشش، عامل ضد آب، مواد آب بندی درزبندی. بتن ضد آب عمدتاً در ساخت و ساز آب زیرزمینی و مهندسی سقف استفاده می شود.

مهندسی ضد آب ساختمان این است که اطمینان حاصل شود که ساختار ساختمان (سازه) مورد تهاجم آب قرار نمی گیرد، فضای داخلی توسط آب یک شاخه مهندسی آسیب می بیند، مهندسی ضد آب ساختمان در کل مهندسی ساختمان جایگاه مهمی را اشغال می کند. مهندسی ضد آب ساختمان شامل زیرزمین، زمین دیوار، بدنه دیوار، سقف و بسیاری از قسمت‌های دیگر ساختمان (سازه) می‌شود، وظیفه آن ایجاد عمر بادوام ساختمان یا سازه، جلوگیری از بارندگی و تولید، نشت آب زنده و آب‌های زیرزمینی است. فرسایش، برای اطمینان از اینکه ساختار ساختمان، فضای داخلی آلوده نیست، برای مردم با محیط زندگی راحت و امن.